Ozon: desinfectie

De protozoa Cryptospordium Parvum en Giardia Liamblia hebben de laatste decennia in de Verenigde Staten en Groot Brittannië een aanzienlijk aantal epidemieën van maag-darminfecties via drinkwater veroorzaakt [28,29,30]. In veel gevallen voldeed dit drinkwater aan de bacteriologische kwaliteitseisen. Als gevolg van de persistentie van C. Parvum en G. Lamblia in het milieu en hun resistentie tegen desinfectiemiddelen, moet de directe zuivering van oppervlakte water voldoen aan strenge eisen.
Protozoa verspreiden zich in het milieu in de vorm van (oö)cysten, een soort spore, die veel langer overleven en resistenter zijn tegen desinfectanten dan bacteriën en virussen. In het algemeen geeft C. Parvum grotere problemen in de drinkwaterbehandeling dan G. Liamblia. De grootte van C. Parvum is 4 – 5 µm waardoor het moeilijker te verwijderen is met conventionele filtratie [6]. De grootte van G. Liamblia is 8 – 14 µm en is daarmee beter te verwijderen is met conventionele filtratie [30]. Bovendien geldt dat bij een normale chlorering van drinkwater, maar ook zwemwater C. Parvum onvoldoende wordt geïnactiveerd [28]. Alternatieve behandel methoden zoals ozon, maar ook UV blijken deze oocyst beter te kunnen afbreken [28,30].