| De gemiddelde concentratie van xenon in zeewater ligt waarschijnlijk bij hoogstens 100 ppt. Dit is geen verrassing, als men beseft dat zich ook in de atmosfeer slechts 0,086 ppm van het gas bevinden. Als een van de edelgassen is xenon heel reactietraag. Daarom reageert het element ook niet met water.
Een aantal xenonverbindingen hydrolyseren in water. Voorbeelden voor dit soort reacties zijn:
XeF4 + 2H2O -> 1/3 XeO3 + 2/3 Xe + ½ O2 + 4HF
of
XeF6 + H2O -> XeOF4 + 2HF oftewel XeF6 + 3H2O -> XeO3 + 6HF
De oplosbaarheid van xenon in water ligt bij 20oC en 1 bar bij 0,108 ml/ml.
Oplosbaarheid en waardoor deze beïnvloed kan worden Xenon komt in de natuur slechts in heel kleine hoeveelheden voor en het kan ook voor redelijk weinig commerciële doeleinden gebruikt worden. Bovendien gaat het bij de meeste toepassingen om het gebruik van gasvormig xenon dat op deze manier geen waterverontreinigingen veroorzaakt.
Xenon wordt uit vloeibare lucht geëxtraheerd en kan vervolgens bijvoorbeeld als vulgas in lampen gebruikt worden. Worden elektrische ontladingen door het gas geleid, straalt dit in een blauwtint die in het redelijk veilige ultraviolette gebied valt. Op deze manier kan het in zonnebanken en in lampen ter bestrijding van schadelijke organismen ingezet worden.
Inmiddels wordt xenon in lampen van veel moderne auto’s, in flitslichten voor fototoestellen en bij het activeren van lasers toegepast. Ook voor de straatverlichting wordt het gebruikt. Bovendien wordt het element in motoren in de ruimtevaart ingezet.
Tot 1962, toen het lukte om een verbinding met platina en fluor te produceren, waren er geen xenonverbindingen bekend. Inmiddels existeren meer dan honderd van deze verbindingen die echter alleen bij lage temperaturen stabiel zijn.
Wat betreft xenon in afvalwater speelt eigenlijk alleen de mogelijke vrijzetting van radioactieve isotopen in afvalwater van kerncentrales een rol. Xenon is geen essentieel element voor organismen. Noch het in de lucht aanwezige, noch het in de zee opgeloste xenon is een bedreiging voor het milieu. Het geldt ook algemeen als niet watergevaarlijk.
Xenon heeft 9 stabiele en 23 instabiele isotopen. Radioactief 133Xe komt in kleine hoeveelheden uit kerncentrales vrij. Grotere hoeveelheden kunnen bij nucleaire rampen in het milieu terechtkomen en het beschadigen. Dit gebeurde ook in Tsjernobyl in 1986. Xenon is voor de menselijke lichaamsfuncties niet essentieel en zijn hoeveelheid in het lichaam is daarom ook heel gering. Het gasvormige element wordt als ongevaarlijk beschouwd en zou hooguit door het verdringen van zuurstof uit de long tot verstikking kunnen leiden. Dit gebeurt echter alleen bij heel hoge concentraties. Bovendien hebben xenon-zuurstof-mengsels een narcotiserend effect. Xenon heeft geen irriterende of waarschuwende werking die op een verhoogd gehalte in de lucht heen duidt.
Het grootste gevaar gaat waarschijnlijk van het radioactieve isotoop 133Xe uit.
Literatuurverwijzingen
Terug naar het periodiek systeem der elementen
Terug naar de overzicht van elementen en water | 
Wat is Omgekeerde Osmose
Ion exchange
Languages 
Deutsch
English
Español
Français
Italiano
Nederlands
Polski
Português
العربية