Lucht FAQ Veel gestelde vragen

In tegenstelling tot het beleid met betrekking tot de lozing van (gevaarlijke) stoffen in het water, begon men pas begin jaren 1980 in de Europese Unie beleid te ontwikkelen tegen de luchtverontreiniging. Dit beleid kwam pas zo laat op gang, omdat men het niet eens kon worden over de de eisen die men bijvoorbeeld wilde stellen aan de uitstoot van auto's. Tot die tijd stond het milieu nog niet zo hoog op de politieke agenda als de economie. Dit alles veranderde in 1983, toen men begon in te zien dat dankzij de door de verontreinigende stoffen in de lucht ontstane zure regen de bossen werden aangetast. Men kwam tot het inzicht dat luchtverontreiniging niet binnen de landsgrenzen blijft, maar een Europees, zelfs een mondiaal probleem is en ook op die schaal aangepakt moet worden. Er kwam een kaderrichtlijn voor industriële bedrijven. Ook werd er gepleit voor auto's met katalysator (nu verplicht) en loodvrije benzine. In de tweede helft van de jaren 1980 raakte de EU betrokken bij de internationale onderhandelingen ter bestrijding van de mondiale atmosferische verontreiniging. In 1985 werden het Verdrag van Wenen en het Protocol van Montreal om de ozonlaag te beschermen, respectievelijk stoffen die de ozonlaag afbreken, zoals CFK's, te verbieden, getekend. De Europese Unie is een steeds grotere rol gaan spelen in de milieuwetgeving en bij het vaststellen van normen. Voor stoffen zoals voor zwaveldioxide, zwevende deeltjes, stikstofoxiden, lood, benzeen, koolmonoxide en ozon zijn er normen opgesteld. De Europese Unie richt haar beleid ook nog steeds op het tegengaan van de verzuring en heeft daarom voor een aantal verzurende stoffen beleid gemaakt. Daarnaast worden er aan de hand van onderzoek blootstellingsnormen opgesteld. Hier in staat hoe lang een persoon aan een bepaalde hoeveelheid stof blootgesteld mag worden, zonder dat er effecten op de gezondheid optreden. Op dit moment is de Europese Unie bezig om de richtlijnen te vernieuwen en te verbeteren, zodat deze makkelijker door de verschillende lidstaten in het beleid ingevoerd kunnen worden.

Wat is het luchtverontreinigingsbeleid van de Nederlandse overheid?

Het luchtverontreinigingsbeleid van de Nederlandse overheid bestaat uit emissiedoelstellingen om de milieudruk te verminderen en uit luchtkwaliteitsnormen om de concentraties die gemeten worden te toetsen. De Nederlandse normen voor de luchtkwaliteit die nu gehanteerd worden zijn afkomstig van de Europese Unie. Voor het toetsen van luchtkwaliteit bestaan normen voor chronische blootstelling en normen voor piekconcentraties ter bescherming van mens en ecosystemen. Het Landelijk Meetnet Luchtkwaliteit meet en verzamelt alle gegevens over de kwaliteit van de lucht in Nederland. Sommige meetlocaties van het LML zijn ook onderdeel van internationale meetnetten. Gegevens van deze locaties worden gebruikt voor onderzoek van de luchtkwaliteit op internationale schaal.
Voor het bewaken van de buitenlucht heeft de Nederlandse overheid voor een aantal luchtverontreinigende stoffen luchtkwaliteitseisen opgesteld. Dit zijn wettelijke eisen, wanneer de toegestane concentraties worden overschreden moeten er maatregelen worden genomen. Er worden een aantal waarden onderscheiden. Dit zijn: