Een gaswasser is een reinigingsinstallatie waarin een gasstroom in intensief contact wordt gebracht met een vloeistof met als doel bepaalde gasvormige componenten uit het gas naar de vloeistof te laten overgaan. Gaswassers kunnen als emissiebeperkende techniek bij zeer veel gasvormige emissies worden toegepast. Gaswassing wordt ook wel absorptie genoemd.
Bij gaswassing is er dus sprake van een overgang van componenten van de gasfase naar de vloeistoffase. De mate waarin gasvormige componenten over kunnen gaan naar de vloeistoffase is afhankelijk van de oplosbaarheid van deze componenten in de vloeistof. De evenwichtsconcentratie in de dampfase die hoort bij een bepaalde concentratie in de vloeistoffase is afhankelijk van de temperatuur, een hogere temperatuur van de vloeistoffase heeft een hogere evenwichtsconcentratie in de dampfase tot gevolg. Verlaging van de temperatuur heeft dus eveneens een gunstig effect op het rendement.
Door chemicaliën aan de wasvloeistof toe te voegen waarmee geabsorbeerde componenten worden omgezet, kan de belading worden vergroot. Toevoeging van chemicaliën die met de geabsorbeerde gassen kunnen reageren, heeft dus een gunstig effect op het absorptierendement.
Naast water (natte wassers) worden ook organische vloeistoffen als absorptiemiddel gebruikt. In veel gevallen worden chemicaliën of micro-organismen aan de wasvloeistof toegevoegd om de in de vloeistof opgeloste gassen om te zetten of te neutraliseren (geconditioneerde wassers). Door deze omzetting wordt de concentratie in het water lager en kan terug meer van het gas oplossen (volgens de wet van Henry).
In praktijk bestaat een gaswasser uit drie onderdelen: een absorptiesectie voor stofuitwisseling, een druppelvanger en een recirculatietank met pomp.

Bron: http://www.emis.vito.be/Luss/

De vloeistof-gasverhouding L/G van een gaswasser is de verhouding tussen het debiet van de wasvloeistof en het debiet van de gasstroom. In verband met de dimensionering en voor de beoordeling van de werking van een gaswasser is het belangrijk te weten hoeveel vloeistof er per m³ gas nodig is om de gewenste restemissie te bereiken. De L/G-verhouding wordt niet alleen bepaald door de vereiste restemissie, maar ook door de concentratie van de te verwijderen component(en) in de gasstroom en de in- en uitgaande vloeistofstromen. De L/G-verhouding in een concrete situatie hangt derhalve af van het gekozen wassysteem, de eigenschappen van het te zuiveren gas, de wasvloeistof en de te verwijderen component(en) en de eisen die aan de restemissies worden gesteld.
Gaswassers kunnen worden ingedeeld naar de stromingsrichting van het gas ten opzichte van de vloeistof. Er wordt daarbij onderscheid gemaakt in tegen, mee- of kruisstroomwassers.
Gaswassers kunnen ook worden ingedeeld naar de uitvoering van de wassectie, nl. met of zonder inbouw. De inbouw kan een gestorte of een gestructureerde pakking zijn of een constructie met platen of een roterende schijf.
De toepasbaarheid van de verschillende typen wassers wordt vooral bepaald door eigenschappen van het te zuiveren gas.
De voordelen van gaswassing zijn:

• Breed toepassingsbereik

• Zeer hoge verwijderingsrendementen

• Compacte installatie en eenvoudig in onderhoud

• Relatief eenvoudige technologie

• Kan ook als koeling dienen voor warme gasstromen (quencher)

De nadelen van de gaswassing zijn:

• Afvalwater moet worden behandeld

• Water- en reagentiaverbruik

• Wanneer stof gelijktijdig wordt afgevangen, is ontwatering vereist

• Vorstgevoelig

• Afhankelijk van de plaats kan een draagconstructie nodig zijn

• Pakkingmateriaal is mogelijk gevoelig voor verstopping door stof (> 10 mg/m3) en vet

• Voor geurproblemen zijn vaak piloottesten vereist om de haalbaarheid in te schatten.

Gaswassers worden hoofdzakelijk toegepast in de chemische- en farmaceutische industrie, afvalverbrandingsinstallatie, op- en overslag van chemicaliën en oppervlaktebehandeling.

Klik hier voor overview over luchtzuiverings technieken

Voor boeken en informatie zie onze website:
air treatment books