Microfiltratie & Ultrafiltratie

Microfiltratie

De werking van micro- en ultrafiltratie berust op fysische scheiding waarbij de poriegrootte van membranen de mate van verwijdering van zwevende stoffen, troebelheid en micro-organismen bepaalt. Stoffen groter dan de poriegrootte worden verwijderd, stoffen kleiner dan de poriegrootte worden afhankelijk van de opgebouwde vuillaag op het membraan gedeeltelijk verwijderd. Het zijn drukgedreven processen die water verdergaand fysisch zuiveren dan conventionele zandfiltratie processen, maar minder stoffen uit het water verwijderen dan nanofiltratie en omgekeerde osmose. De poriën van een microfiltratie membraan zijn van ordegrootte 0.1 – 10 µm, de poriën van een ultrafiltratie membraan hebben een ordegrootte van 0.001 – 0.1 µm. Bacteriën worden volledig door microfiltratie verwijderd. Voor de volledige verwijdering van virussen is ultrafiltratie noodzakelijk. Microfiltratie houdt, alhoewel de grootte van virussen kleiner is dan de poriegrootte van microfiltratie, virussen gedeeltelijk tegen. Dit komt doordat virussen zich gedeeltelijk op bacteriën hechten.

Microfiltratie kan op vele gebieden ingezet worden waar deeltjes met een diameter groter dan 0,1 mm uit een vloeistof moeten worden verwijderd.

Voorbeelden hiervan zijn:
· Koude sterilisatie van drankjes en pharmaceuticals;
· Klaren van vruchtensap, wijn en bier;
· Scheiden van bacteriën van water (bijv. Bij biologische afvalwaterzuiveringsinstallaties);
· Effluent behandeling;
· Scheiding van olie- water emulsies;
· Voorbehandeling voor nanofiltratie of omgekeerde osmose.
· Vast-vloeistof scheiding voor farmacie en voedingsmiddelenindustrie

Ultrafiltratie

Ultrafiltratie kan op vele gebieden ingezet worden waar deeltjes met een ordegrootte van 0.001 – 0.1 µm uit een vloeistof verwijderd moeten worden.

Voorbeelden hiervan zijn:
· Zuivelindustrie (melk, kaas);
· Voedingsmiddelenindustrie (proteïnes);
· Metaalindustrie (olie- water emulsies, verf terugwinnen);
· Textielindustrie;
· Voorbehandeling voor nanofiltratie of omgekeerde osmose (b.v. voor zeewaterontzouting).

Vervuiling van het membraan betekent dat er minder water kan worden gezuiverd en de membranen sneller vervangen moeten worden. Het voorbehandelen van de membraaninstallatie is daarom één van de belangrijkste factoren waarop het proces moet worden gestuurd. Dit geld zowel voor micro- en ultrafiltratie als voor nanofiltratie en omgekeerde osmose. Een standaardrecept is echter niet mogelijk en voor ieder type water moet de meest optimale voorbehandeling worden vastgesteld.

Om te voorkomen dat de membranen verstopt raken of beschadigd raken door harde, scherpe (zand)deeltjes in het voedingswater moet, ter bescherming van de membranen, voor de micro- en ultrafiltratie, een fijne zeef geplaatst worden. Afhankelijk van het voedingswater kan de poriegrootte van de zeef variëren tussen 0.5 – 1.0 mm. Een verdere voorzuivering is voor micro- en ultrafiltratie niet noodzakelijk.

Afhankelijk van de aan het permeaat gestelde kwaliteitseisen moet na micro – en ultrafiltratie een verdere nabehandeling van het permeaat plaatsvinden. De nabehandeling bestaat uit desinfectie van het permeaat of uit de verwijdering van opgeloste stoffen. Nabehandelingsmethoden die in aanmerking komen zijn:
· Desinfectietechnieken;
· Snelfiltratie;
· Actieve koolfiltratie.

Nanofiltratie & Omgekeerde osmose

Terug naar Membraantechnologie