Beryllium - Be

Gezondheidseffecten van Beryllium

Beryllium is geen element dat cruciaal is voor mensen; in feite is het een van de meest giftige chemicaliën die we kennen. Het is een metaal dat heel gevaarlijk is als mensen het inademen, omdat het de longen kan beschadigen en longontsteking kan veroorzaken.
Het meest bekende effect van beryllium wordt berylliosis genoemd, een gevaarlijke en hardnekkige longziekte die ook andere organen, zoals het hart kan beschadigen. 20% van alle mensen die deze ziekte krijgen, sterven er ook aan. Het inademen van beryllium op de werkplaats veroorzaakt berylliosis. Mensen die een verzwakt immuunsysteem hebben, zijn zeer vatbaar voor deze ziekte.
Beryllium kan ook allergische reacties veroorzaken bij mensen die overgevoelig zijn voor deze stof. De allergische reacties kunnen zeer heftig zijn en kunnen er zelfs voor zorgen dat iemand heel ziek wordt, dit wordt ook wel de Chronic Beryllium Disease (CBD) genoemd. De symptomen zijn zwakte, vermoeidheid en ademhalingsproblemen. Sommige mensen die aan CBD lijden, ontwikkelen anorexia en blauwheid van handen en voeten. Soms is het zo erg dat mensen sterven als gevolg van CBD.
Daarnaast kan beryllium ook de kans op de ontwikkeling van kanker en beschadigingen aan het DNA vergroten.

Milieueffecten van Beryllium

Beryllium komt in de lucht, het water en de bodem terecht als gevolg van natuurlijke processen en menselijke activiteiten. Het komt van nature in kleine hoeveelheden in het milieu voor. Mensen voegen beryllium toe door de productie van metaal en de verbranding van kool en olie.
Beryllium komt in de lucht voor als zeer kleine stofdeeltjes. Het komt in waterwegen door de verwering van bodems en rotsen. Industriële emissies voegen beryllium toe aan de lucht en de afvalwaterafvoer aan het water. Meestal bezinkt het in het sediment. Beryllium komt als een chemisch element van nature in kleine hoeveelheden in de bodem voor, maar menselijke activiteiten hebben ook het berylliumniveau verhoogd. Beryllium zakt meestal niet dieper weg in de bodem en lost niet op in het grondwater.
In het water, reageren chemicaliën met beryllium, waardoor het onoplosbaar wordt. Dit is goed, omdat beryllium in zijn niet in water oplosbare vorm veel minder schade aan kan richten bij organismen dan in zijn in wateroplosbare vorm.
Beryllium accumuleert niet in vis. Sommige vruchten en groenten echter, zoals bruine bonen en peren kunnen aanzienlijke gehaltes beryllium bevatten. Dit beryllium kan dieren binnenkomen die van deze vruchten en groenten eten, maar gelukkig scheiden dieren beryllium via de ontlasting ook weer snel uit.
De opname van beryllium heeft vooral voor de menselijke gezondheid gevolgen. Laboratoriumtesten hebben aangetoond dat beryllium kanker en DNA-veranderingen bij dieren kan veroorzaken. Tot nu toe is er geen veldonderzoek gedaan dat deze bevindingen ondersteunt.