Home nederlands > Periodiek systeem > Elementen > Meitnerium

Meitnerium - Mt

Chemische eigenschappen van Meitnerium - Gezondheidseffecten van Meitnerium - Milieu-effecten van Meitnerium

Atoomnummer	109
Atoommassa	265.9 g.mol^-1
Elektronegativiteit volgens Pauling
Dichtheid	g.cm^-3bij 20°C
Smeltpunt	°C
Kookpunt	°C
Vanderwaalstraal	nm
Ionstraal
Isotopen
Elektronen Schil	[ Rn] 7s² 5f¹⁴ 6d⁷
Energie eerste ionisatie	kJ.mol^-1
Energie tweede ionisatie	kJ.mol^-1
Standaard potentiaal	V
Ontdekt door:	Peter Armbruster, Gottfried Münzenber in 1982

Meitnerium

Meitnerium werd voor het eerst geproduceerd door Peter Armbruster, Gottfried Münzenber en hun team van de Gesellschaft für Schwerionenforschung in Darmstadt, Duitsland in 1982. Ze lieten ijzer-58 ionen tegen bismut-209 ionen aanschieten met een apparaat dat bekend staat als een lineaire koppeling. Het resultaat was een groepje meitnerium-266 atomen, een isotoop met een halfwaardetijd van ongeveer 3,8 milliseconden (0,0038 seconden), en een vrij neutron.

Het meest stabiele isotoop, meitnerium-268, heeft een halfwaardetijd van ongeveer 0,07 seconden. Het vervalt in bohrium-264 onder invloed van alfa straling.

Omdat slechts enkele meitnerium atomen zijn geproduceerd, kent het momenteel geen toepassingen buiten het standaard wetenschappelijk onderzoek.

Gezondheidseffecten van Meitnerium

Omdat het zo instabiel is, wordt elke hoeveelheid die wordt gevormd zo snel afgebroken in andere elementen dat er geen reden is om gezondheidseffecten van meitnerium te achterhalen.

Milieueffecten van Meitnerium

Vanwege het extreem korte halfwaardetijd van meitnerium (ongeveer 0,07 seconden), is er geen reden om de effecten van meitnerium op het milieu te bestuderen.

Klik hier om terug te keren naar het periodiek systeem der elementen