Lenntech <!-- PLUGIN:LANGUAGE:water_treatment_and_purification --> Lenntech <!-- PLUGIN:LANGUAGE:water_treatment_and_purification -->

Uranium - U

Chemische eigenschappen van Uranium - Gezondheidseffecten van Uranium - Milieu-effecten van Uranium

Atoomnummer 92 Uranium - U
Atoommassa 238,03 g.mol -1
Elektronegativiteit volgens Pauling 1,7
Dichtheid 18,95 g.cm-3 bij 20°C
Smeltpunt 1132 °C
Kookpunt 3818 °C
Vanderwaalstraal 0,121 nm
Ionstraal 0,103 nm (+3) ; 0,093 nm (+4)
Isotopen 3
Elektronen Schil [ Rn ] 5f3 6d1 7s2
Energie eerste ionisatie kJ.mol -1
Energie tweede ionisatie kJ.mol -1
Standaard potentiaal V
Ontdekt door: Martin Klaproth 1789

Gezondheidseffecten van Uranium

Mensen worden via het voedsel, de lucht, de bodem en het water altijd blootgesteld aan een bepaalde hoeveelheid uranium, omdat het van nature in het milieu voorkomt. Voedsel, zoals de wortelgroenten en water voorzien ons in kleine hoeveelheden uranium, en via de lucht ademen we ook kleine hoeveelheden uranium in. De concentraties uranium in zeevoedsel zijn meestal zo laag dat men ze kan negeren.
Mensen die in de buurt van afvalstortplaatsen met gevaarlijk afval wonen, mensen die in de buurt van mijnen leven, mensen die in de fosfaatindustrie werken, mensen die gewassen eten die geteeld zijn op vervuilde grond of mensen die water drinken dat afkomstig is van een uraniumafvalplaats kunnen allemaal in sterkere mate aan uranium blootgesteld worden dan gangbaar is. Uraniuglas is verboden, maar sommige kunstenaars die het nog gebruiken voor hun kunstwerken, ervaren een grotere blootstelling.

Omdat uranium een radioactieve stof is, zijn de gezondheidseffecten onderzocht. Wetenschappers hebben bij natuurlijke concentraties uranium geen schadelijke effecten gevonden. Er kunnen bij de opname van zeer grote hoeveelheden uranium echter wel chemische effecten optreden en deze kunnen bijvoorbeeld nierziektes veroorzaken.

Wanneer mensen worden blootgesteld aan uranium radionuclides, welke over een langere tijd gedurende het radioactief verval van uranium gevormd worden, kunnen ze kanker ontwikkelen. De kans op het ontwikkelen van kanker is veel groter wanneer mensen blootgesteld worden aan verrijkt uranium, omdat het een radioactievere vorm uranium is. Deze vorm uranium geeft een schadelijke straling af, die bij mensen binnen een aantal jaren kanker kan doen ontstaan. Verrijkt uranium kan als gevolg van ongelukken bij een kerncentrale in het milieu terecht komen.
Op dit moment is het onbekend of uranium bij mensen problemen met de voortplanting kan veroorzaken.

Milieu-effecten van Uranium

Uranium komt van nature in zeer kleine hoeveelheden in het milieu voor en kan gevonden worden in rotsen, de bodem, de lucht en het water. Mensen voegen aan het milieu uraniummetalen en stoffen toe, omdat het tijdens mijnbouwactiviteiten en verpulveringprocessen vrijkomt.
Uranium is een radioactief materiaal dat zeer reactief is. Daarom kan het in het milieu niet in zijn elementaire vorm gevonden worden. Uraniummengsels die bestaan hebben tijdens reacties van uranium met andere elementen en stoffen, lossen op in het water. De wateroplosbaarheid van een uraniummengsel bepaalt zijn mobiliteit in het milieu, zowel als zijn toxiciteit.
In de lucht zijn de uraniumconcentraties zeer laag. Zelfs bij hogere concentraties dan normaal, is er per kubieke meter zo weinig uranium in de lucht dat er minder dan een atoom overgedragen wordt. Uranium komt in de lucht voor in de vorm van stof, dat naar beneden naar het oppervlaktewater, op planten of via bezinking of regen op de grond terecht komt. Het bezinkt dan naar het sediment in het water of naar de lagere bodemdelen, waar het zich mengt met het uranium dat al aanwezig is.
In het water is het meeste uranium afkomstig van rotsen en de bodem waar het water door- of overheen is gestroomd. Een deel van het uranium is gesuspendeerd, zodat het water een modderig uiterlijk krijgt. Slechts een klein deel van het uranium in het water bezinkt via de lucht. De hoeveelheid uranium in drinkwater is over het algemeen laag. Water dat lage concentraties uranium bevat is doorgaans veilig genoeg om te drinken. Vanwege zijn aard is het niet waarschijnlijk dat uranium in vissen of groenten accumuleert, en uranium dat geabsorbeerd wordt wordt snel via de urine en ontlasting uitgescheiden.
Uranium komt in verschillende, lage concentraties in de bodem voor. Mensen voegen uranium aan de bodem toe door middel van industriële activiteiten. De stoffen in de bodem combineren met andere stoffen, die jarenlang in de bodem aanwezig kunnen zijn, zonder dat ze naar het grondwater verplaatsen. Uraniumconcentraties zijn doorgaans hoger in fosfaatrijke bodems, maar dit hoeft geen probleem te zijn, omdat deze concentraties doorgaans de aanvaarde concentraties voor schone grond niet overschrijden.
Planten absorberen uranium via hun wortels en slaan het daar ook op. Wortelgroenten zoals radijs kunnen daarom hogere concentraties uranium dan normaal bevatten. Wanneer de groenten gewassen worden, wordt het uranium verwijderd.


Klik hier om terug te keren naar het periodiek systeem der elementen

Over Lenntech

Lenntech BV
Rotterdamseweg 402 M
2629 HH Delft

tel: +31 152 755 703
fax: +31 152 616 289
e-mail: info@lenntech.com


Copyright © 1998-2017 Lenntech B.V. All rights reserved