Desinfectie van drinkwater en regelgeving voor desinfectie Decennialang heeft chloor een belangrijke rol gespeeld voor de waterzuivering. Wereldwijd is chloor het meestgebruikte desinfectiemiddel. Het heeft het voordeel dat het goedkoop is en makkelijk is te produceren. Chloor doodt ziektekiemen zeer effectief maar geeft een duidelijke smaak aan het water. Het heeft ook bijgedragen aan de betrouwbaarheid van drinkwater dat uit oppervlaktewater is bereid. Daar waar geen gemeenschappelijke desinfectie van het drinkwater plaatsvindt, maakt men soms gebruik van chloortabletten om het water te desinfecteren. Sinds de ontdekking van desinfectiebijproducten worden voor de desinfectie van drinkwater steeds vaker andere middelen gebruikt. Desinfectie van drinkwater in de USA In de Verenigde Staten wordt de helft van het drinkwater bereid uit grondwater. Daarnaast maakt men gebruik van oppervlaktewater uit rivieren en meren. Voor de desinfectie van drinkwater werd in de Verenigde Staten over het algemeen chloor ingezet. De afgelopen paar jaren stapt men over op andere desinfctiemiddelen, zoals chlooramines, om het gehalte bijproducten dat geproduceerd wordt te verlagen. Regelgeving voor desinfectie van drinkwater in de Verenigde Staten In 1914 werd in de Verenigde Staten de eerste drinkwaternorm aangenomen. Het ging hier om het maximale gehalte bacteriën dat bij monstername niet meer mocht zijn dan 100 micro-organismen per liter. Per 100 ml mochten niet meer dan 2 coliformbacteriën aanwezig zijn. In de jaren die volgden werden er steeds meer drinkwaternormen aangenomen, bijvoorbeeld voor concentraties lood, koper en zink. Bestaande normen werden verscherpt. In 1962 bestonden er voor 28 stoffen drinkwaternormen. Voor gezondheidsbedreigende chemische en biologische verontreinigingen werden verplichte grenswaardes opgesteld, voor verontreinigingen die het voorkomen, de smaak en de geur van het water aantasten, werden aanbevolen waarden opgesteld. Clean WaterAact De Clean Water Act (CWA, 1972) is een amendement van de Federal Water Pollution Control Act (1948) die de basiswet- en regelgeving bevat voor het lozen van verontreinigingen op het water. De CWA is ingesteld om de chemische, fysische en biologische kwaliteit van al het water (oceanen, meren, beken, rivieren, grondwater en wetlands) in de Verenigde Staten te herstellen en te behouden. De EPA heeft door middel van CWA de bevoegdheid om waterkwaliteitsnormen in te stellen voor verontreinigingen in het water. Safe Drinking Water Act De Safe Drinking Water Act (SDWA) is in 1974 ingesteld en heeft veilig drinkwater als doel. De interesse in de kwaliteit van het drinkwater was in de Verenigde Staten toegenomen als gevolg van de ontdekking van allerlei verontreinigende (industriële) stoffen in het drinkwater en de ontdekking van desinfectiebijproducten. De EPA stelt drinkwaternormen in waar het drinkwater aan moet voldoen om de volksgezondheid te beschermen. Om aan de normen te voldoen wordt het drinkwater behandeld om verontreinigingen te verwijderen en vervolgens getest. Na de instelling van de SDWA is de kwaliteit van het drinkwater in de Verenigde Staten verbeterd. Stage I en Stage II Disinfectant / Disinfectant Byproducts Rule In 1998 werd de Stage I en Stage II Disinfectant / Disinfectant Byproducts Rule ingesteld. In Stage II staan maximale verontreinigingswaarden voor desinfectiebijproducten die een nadelige werking kunnen hebben op de menselijke gezondheid. Het gaat om desinfectiebijproducten die in zo’n mate voorkomen in publieke watersystemen dat ze een gevaar vormen voor de volksgezondheid en waarvan de regulering een potentiële risicovermindering oplevert (tabel 1). Tabel 1. Maximumgehaltes van desinfectiemiddelen en desinfectiebijproducten volgens de Stage I en II Desinfectiemiddelen en Desinfectiebijproducten Regels. | | Stage I | Stage II | | Desinfectiemiddel | Chloor | 4 ppm | | | Chlooramines | 4 ppm | | | Chloordioxide | 0,8 ppm | | | | | | | Bijproducten | Totaal trihalomethanen | 80 ppb | 40 ppb | | Halo azijnzuren | 60 ppb | 30 ppb | | Bromaat | 10 ppb | 5 ppb | | Chloriet | 1 ppm | | (EPA 2001) |