Desinfectie van drinkwater en regelgeving voor desinfectie
Decennialang heeft chloor een belangrijke rol gespeeld voor de waterzuivering. Wereldwijd is chloor het meestgebruikte desinfectiemiddel. Het heeft het voordeel dat het goedkoop is en makkelijk is te produceren. Chloor doodt ziektekiemen zeer effectief maar geeft een duidelijke smaak aan het water. Het heeft ook bijgedragen aan de betrouwbaarheid van drinkwater dat uit oppervlaktewater is bereid. Daar waar geen gemeenschappelijke desinfectie van het drinkwater plaatsvindt, maakt men soms gebruik van chloortabletten om het water te desinfecteren. Sinds de ontdekking van desinfectiebijproducten worden voor de desinfectie van drinkwater steeds vaker andere middelen gebruikt. Desinfectie van drinkwater in de EU De ontwikkeling van de desinfectie van drinkwater in Europa gaat gelijk op met de ontwikkeling in de Verenigde Staten. In de meeste Europese landen ging men aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw over op de desinfectie van drinkwater. Hiervoor werd dikwijls chloor gebruikt. De oudste regelmatige toepassing van chloor voor desinfectie van drinkwater is de toevoeging van chloorbleekloog aan het drinkwater in Middelkerke (België). In 1905 volgde de Londense Metropolitan Water Board, die onderzoek deed naar het desinfecterend effect van chloor voor de waterzuivering. Deze organisatie zag in chloordesinfectie een alternatief voor de langdurige opslag van ruw water, waarbij op natuurlijke wijze een afsterving van ziekteverwekkende bacteriën plaatsvindt.
In Europa gebruiken de meeste drinkwaterbedrijven chloor als desinfectiemiddel. Het wordt gebruikt in de vorm van chloorgas, calcium- of natriumhypochloriet. Voor de controle van geur en smaak wordt vaak ozon ingezet. Voor de bereiding van oppervlaktewater tot drinkwater wordt meestal chloor ingezet als primair desinfectiemiddel. Voor de behandeling van grondwater, dat doorgaans minder behandeling nodig heeft, is chloor dikwijls het enige desinfectiemiddel. In Europa worden voor de desinfectie van drinkwater ook alternatieve desinfectiemiddelen gebruikt (tabel 1). In Frankrijk bijvoorbeeld wordt met name gebruik gemaakt van ozon. In 1906 begon men met de toepassing van ozon voor de desinfectie van drinkwater.
Ook Italië en Duitsland gebruiken ozon of chloordioxide als primair oxideer- en desinfectiemiddel. Chloor wordt toegevoegd voor de residuale desinfectie. In deze landen mag chloordioxide ook gebruikt worden voor residuale desinfectie. Groot-Brittannië is een van de weinige Europese landen die chlooramines gebruikt voor residuale desinfectie in het leidingnetwerk en voor de vermindering van desinfectiebijproducten. Ook in Finland, Spanje en Zweden worden soms chlooramines gebruikt. Tabel 1. Desinfectiemethodes in de Europese Unie in 1998. | Land | Chloor | Chloordioxide | Chlooramines | Ozon | UV | | Oostenrijk | 1 | 3 | - | 3 | 3 | | België (a) | 1 | 3 | - | 3 | 3 | | Denemarken | - | - | - | - | - | | Finland | 1 | 3 | 3 | 3 | 3 | | Frankrijk | 2 | 2 | - | 2 | - | | Duitsland | 1 | 1 | - | 2 | 3 | | Groot-Brittannië | 1 | 3 | 3 | 3 | 3 | | Griekenland | 1 | - | - | - | - | | Ierland | 1 | - | - | 3 | - | | Italië | 1 | 1 | - | 3 | - | | Luxemburg | - | - | - | - | - | | Nederland (b) | 2 | 2 | - | 1 | 3 | | Portugal | 1 | - | - | - | - | | Spanje | 1 | 3 | 2 | 2 | - | | Zweden | 1 | 3 | 2 | - | - | Desinfectiemethodes -- 1. Meestgebruikt, 2. Algemeen toegepast, 3. Soms gebruikt
(a) Sterke verschuiving van chlorering naar ultra violet licht (UV) als desinfectiemiddel, met name bij grondwater met een hoog trihalomethanenvormend potentieel.
(b) UV implementatie wordt verwacht
Europese drinkwaterrichtlijn 98/83/EC
In 1998 is door de Europese Unie de Drinking water directive 98/83/EC aangenomen. Deze richtlijn biedt een raamwerk voor de kwaliteitseisen aan het drinkwater in de Europese Unie. In de bijlagen staan verschillende parameters die gebruikt dienen te worden om de kwaliteit van het drinkwater te meten. Lidstaten kunnen hier zelf eisen aan toevoegen. Biocidale producten richtlijn 98/8/EC
In 1998 is tevens de Biocidenrichtlijn aangenomen. Een biocidaal product is een actieve stof of een bereiding die een actieve stof bevat, die bedoeld is om schadelijke of ongewilde organismen te doden, uit te schakelen of onschadelijk te maken door middel van biologische of chemische middelen. Ook chemische desinfectiemiddelen die gebruikt worden voor de desinfectie van water behoren tot biocidale producten. Als een biocidaal product onjuist wordt gebruikt, kan het schadelijke effecten hebben op mensen, dieren, planten en het milieu. De lidstaten bepalen of een stof gebruikt mag worden voor bepaalde toepassingen. Als er een aanvraag wordt gedaan voor toepassing van een bepaalde stof, gebeurt dit bij de lidstaat. Tegelijkertijd wordt er ook bij de Europese Unie een aanvraag ingediend. Het zijn uiteindelijk de lidstaten die beslissen of een stof al dan niet wordt toegelaten. Het kan dus zo zijn dat een stof wel door een lidstaat wordt toegelaten, maar niet door de Europese Unie. Andersom is ook mogelijk.
Een biocide wordt beoordeeld aan de hand van effecten voor mensen, het milieu en de biocidale effectiviteit. (EU, 2004) Nederland WHO USA | 
Proceswater
Ion exchange
Languages 
Deutsch
English
Español
Français
Italiano
Nederlands
Polski
Português
العربية