Schadelijke stoffen - zwavelzuur

Zwavelzuur

Zwavelzuur (H₂SO₄) is een wateroplosbaar sterk zuur, dat waarschijnlijk werd ontdekt in de 8^ste eeuw door alchemist Jabir ibn Hayyan. Het zuur kent veel toepassing, onder andere in de olie rafiinaderij, mestproductie, afvalwaterverwerking en ijzerindustrie. Het wordt wel gebruikt om roest te verwijderen bij autofabricage, en voor verhardinhg van papier.

Risico
Wanneer een zwavelzuuroplossing moet worden verkregen, moet altijd het zuur aan het water worden toegevoegd, en niet andersom. Wanneer namelijk water aan het zuur wordt toegevoegd blijft het erop drijven, met als gevolg een actieve reactie waarbij de oplossing gaat koken en spetteren.

Reactie:

Wanneer de huid in contact komt met de kokende oplossing droogt deze uit, en ontstaan brandwonden. Een zwavelzuur verbrabding is ernstiger dan verbrandingen veroorzaakt door andere zuren, zoals zoutzuur.

Zwavelzuur is niet extreem giftig, maar contact met hoge concentraties kan leiden tot irritatie van de ogen en slijmvliezen, en van het ademhalingsstelsel. Ook kan het tanserosie veroorzaken. Wanneer ernstige weefselbeschadiging optreedt kan blootstelling resulteren in longoedeem.

Milieu
Zwavelzuur is met name schadelijk, omdat het zure regen veroorzaakt. Het is een belangrijk bestanddeel van gassen die vrijkomen bij vulkaanuitbarstingen.