Wat is demiwater?
Kan water worden verrijkt met mineralen?
Waarom is demiwater niet geschikt voor consumptie?
Wat is de onderbouwing van deze theorie?
Is gedestilleerd water geschikt om op te koken?
Wat zijn de gezondheidsrisico's van de consumptie van demiwater of laagmineraal water?
Is er een theorie die voor de consumptie van demiwater spreekt?
Waarom zijn voorgaande beweringen ongeloofwaardig?

Wat is demiwater?

Gedemineraliseerd water, ofwel demiwater is geheel (of bijna geheel) vrij van opgeloste mineralen als gevolg van een van de onderstaande processen:

• destillatie

• deionizatie

• membraan filtratie (omgekeerde osmose of nanofiltratie)

• electrodialyse

• overige technieken

De hoeveelheid opgelost materiaal in water dat een van deze processen is ondergaan kan dalen tot 1 mg/L en is in ieder geval altijd lager dan 10 mg/L. De electrische geleidbaarheid is over het algemeen minder dan 2 mS/m en kan zelfs nog lager zijn (<0,1 mS/m).

Kan water worden verrijkt met mineralen?

Door watertekorten in sommige delen van de wereld (bijv. het Midden Oosten) wordt zeewater gebruikt om drinkwater te produceren door middel van ontzilting in meer dan 7.500 ontziltingfabrieken wereldwijd. Dit ontzilt of gedemineraliseerd water wordt in de meeste gevallen verrijkt met mineralen voordat het gebotteld wordt. Het doel is het water volledig geschikt te maken voor menselijke consumptie.

Waarom is demiwater niet geschikt voor consumptie?

Er zijn drie duidelijke redenen te noemen:

1. Demiwater is behoorlijk agressief.
   De verspreiding door pijpleidingen en opslag in tanks is niet mogelijk omdat het agressieve water corrosie veroorzaakt, waardoor metalen en ander materiaal van de pijpleidingen afsijpelt en in het water terechtkomt.

2. Demiwater smaakt slechts en lest de dorst niet goed.
   Dit komt door een tekort aan aanwezige mineralen.

3. Demiwater is bewezen slecht voor de gezondheid, door de tekorten aan bepaalde essentiële sporenelementen. Dit wordt verder uitgelegd in de volgende paragraaf.

Wat is de onderbouwing van deze theorie?

Een aantal onderzoeken door gezondheidsdeskundigen in verschillende landen ondersteunt de bovenstaande beweringen. Hier volgt een voorbeeld van enkele van deze onderzoeken en de belangrijkste conclusies:

• Rahmmanin et al, 1989. Tests met ratten. Conclusies: gedistilleerd water resulteerde in verminderde afscheiding van tri-joodthyronine en aldosteron, verhoogde uitscheiding van cortisol, morfologische veranderingen in de nieren, gezwollen endothelia waardoor het bloed transport bemoeilijkt wordt en verminderde botontwikkeling bij foetussen.

• Studies met menselijke vrijwilligers door de WHO, 1980. Conclusies: lage consumptie van mineralen met water verhoogt diurese (gemiddeld 20%), watervolume en serum natrium concentraties nemen toe, serum kalium concentraties nemen af en natrium verwijdering neemt toe.

• Robbins en Sly, 1981. Onderzoek met patiënten die een gebalanceerde intraveneuze voeding ontvingen verdunt met demiwater. Conclusies: de opname van laagmineraal water is waarschijnlijk verantwoordelijk voor de toenemende verwijdering van een aantal mineralen uit het lichaam.

• Onderzoek van Basnyat et al, 2000. Conclusies: inname van een aantal liter laagmineraal water gevolgd door intense fysieke inspanning kan behoorlijke schade veroorzaken, zoals shock of delirium.

• Epidemiologische studies door Sauvant en Pepin 2002; Donato et al. 2003; Monarca et al. 2003; Nardi et al. 2003. Conclusies: zacht water en water met lage magnesium concentraties kan leiden tot ziekten en tot sterfte door hart- en vaatziekten.

• Onderzoek van Verd Vallespir et al. 1992. Conclusies: inname van water met laag gehalte calcium kan het risico op fracturen bij kinderen verhogen.

• Jacqmin et al. 1994. Conclusies: inname van water met laag calcium gehalte wordt geassocieerd met zenuwziekten.

• Yang et al. 1997, 1998, 2002. Conclusies: inname van water met laag calcium gehalte wordt geassocieerd met laag geboortegewicht, vroeggeboorte en verschillende soorten kanker.

.... en nog een groot aantal andere experimenten, die aangeven wat de WHO ook beweert:

In het meest recente rapport (2004) publiceerde de WHO dat al is aangetoond dat de consumptie van water met een te laag gehalte aan mineralen homeostase mechanismen beïnvloedt, waardoor het water en mineralen metabolisme van het lichaam wordt bemoeilijkt.

Is gedestilleerd water geschikt om op te koken?

Zoals we eerder al uit hebben gelegd, heeft demiwater een erg laag mineralen gehalte. Als een groente met veel mineralen in demiwater gekookt wordt, ontstaat een negatieve osmotische druk die mineralen uit de groente vrijmaakt. Daardoor kan een groente alle mineralen kwijtraken, omdat ze met het water door de gootsteen worden gegooid. Dan eten we dus groenten die niet genoeg mineralen meer bevatten.

Om kort te gaan: het koken van groenten in demiwater vermindert de voedingswaarde.

Wat zijn de gezondheidsrisico's van de consumptie van demiwater of laagmineraal water?

Hieronder staan een aantal bewezen risico's van demiwater en laagmineraal water:

• afname verwijdering tri-joodthyronine and aldosteron

• toename verwijdering cortisol

• morfologische veranderingen in de nieren

• gezwollen endothelia waardoor bloed transport bemoeilijkt wordt

• verminderde botontwikkeling foetussen

• toename diurese (ongeveer 20%)

• toename volume water in het lichaam

• toename uitscheiding van mineralen uit het lichaam

• shock of delirium

• toename ziekten en sterfte door hart- en vaatziekten

• hoger risico op fracturen bij kinderen

• zenuwafwijkingen

• vroeggeboorte

• laag geboortegewicht

• enkele soorten kanker

Is er een theorie die voor de consumptie van demiwater spreekt?

Ondanks alle bewijzen die hierboven al zijn beschreven zijn er nog steeds mensen die geloven dat de consumptie van demiwater voordelen biedt. Sommigen halen verbazende theorieën als deze aan:

• Demiwater veroorzaakt geen verwijdering van mineralen uit het lichaam. Het is helemaal veilig om te drinken. Demiwater smaakt niet slecht. Joe Letorney Jr., BSc marketing

• Je bent veiliger als je gedestilleerd water uit flesjes drinkt. Gary R. Rose, behandeling en onderzoek AIDS Action Council

• "Een van de fundamentele verschillen tussen demiwater en alle andere typen water is dat destillatie heel betrouwbaar is. Als een destillator aan staat, produceert deze een consistente waterkwaliteit. De performance neemt met de tijd niet af. Colin Ingram, The Drinking Water Book

Voor zover Lenntech weet is geen van deze beweringen gestaafd met wetenschappelijk bewijs uit experimenten, vandaar daar ze niet erg geloofwaardig overkomen.

Waarom zijn voorgaande beweringen ongeloofwaardig?

Er is geen twijfel over mogelijk dat culturele waarden zowel onze perceptie als onze interpretatie van de werkelijkheid beïnvloeden. Daarom ontwikkelen wetenschappers standaard procedures en criteria, die de invloeden van buitenaf moeten minimaliseren bij de ontwikkeling van een theorie. Deze wetenschappelijke methode volgt 5 stappen:

1. Observering en beschrijving van een gebeurtenis.

2. Formulering van een hypothese (tentatieve beschrijving) om te verklaren wat men verwacht dat er zal gebeuren en die consistent is met de observatie.

3. Gebruik van de hypothese om andere gelijkwaardige ontwikkelingen te voorspellen.

4. Experimenten om de voorspellingen te verifiëren door verschillende onafhankelijke onderzoekers.

5. Herhaal stap 3 en 4 tot er geen discrepanties meer zijn tussen theorie, experiment en observatie.

Bij de beweringen van Joe Letorney Jr., Gary R. Rose en Colin Ingram ontbreken de laatste twee stappen van de wetenschappelijke methode.

Elke aanname die niet volgens deze stappen tot stand is gekomen kan niet als een geldige theorie beschouwd worden.

Kijk eens naar onze demiwater pagina of onze pagina over de gezondheidseffecten van demiwater

Voor water terminologie kan je onze water begrippenlijst raadplegen, of onze water FAQ

Je kan gerust met ons bellen als je hier vragen over hebt