Veelvoorkomende wolfraamzouten en -verbindingen in water: oplosbaarheid en behandeling

Wolfraamhoudend water en procesvloeistoffen kunnen opgelost wolframaat, polywolframaatsoorten, gesuspendeerde wolfraammineralen of tijdens de verwerking toegevoegde oplosbare wolframaatzouten bevatten. Onder ‘veelvoorkomende wolfraamzouten’ vallen daarom zowel verbindingen die in de hydrometallurgie worden gebruikt als minerale fasen die in erts of reststoffen van de behandeling kunnen voorkomen. De oplosbaarheid hangt af van de pH, temperatuur, oxidatietoestand, ionsterkte en de specifieke vorm van het hydraat of polywolframaatzout.

Zie voor een overzicht van het voorkomen, de chemie en de behandeling wolfraam in water.

Representatieve wolfraamverbindingen en hun oplosbaarheid in water

De onderstaande waarden zijn gepubliceerde referentiewaarden voor specifieke verbindingen en omstandigheden. Ze zijn niet onderling uitwisselbaar als ontwerpgegevens: de hydratatietoestand, temperatuur en grondslag waarop de waarde is gerapporteerd kunnen het resultaat veranderen. In procespekel kunnen andere aanwezige ionen en de pH de verdeling over chemische soorten en het neerslaggedrag beïnvloeden.

VerbindingFormule of vormIndicatieve oplosbaarheid in waterWaar het kan voorkomen
Watervrij natriumwolframaatNa2WO4Ongeveer 742 g/L bij 20 °C (gerapporteerde waarde)Alkalische uitloogvloeistoffen en productie van wolfraamchemicaliën
NatriumwolframaatdihydraatNa2WO4·2H2OOngeveer 909 g/L bij 20 °C (gerapporteerde waarde voor het hydraat)Commercieel reagens, uitloging en bereiding van oplossingen
NatriummetawolframaatGehydrateerd polywolframaatzoutGerapporteerd als meer dan 1.000 g/L bij circa 20 °COplossingen van speciale chemicaliën en wolfraamverwerking
AmmoniummetawolframaatGehydrateerd polywolframaatzoutGerapporteerd als ongeveer 1.635 g/L bij 22 °CGeconcentreerde wolfraamhoudende procesoplossingen en katalysatortoepassingen
Ammoniumparawolframaat (APT)Gehydrateerd ammoniumpolywolframaatGerapporteerd als ongeveer 270 g/L bij 20 °CGekristalliseerd tussenproduct bij de raffinage van wolfraam
Calciumwolframaat (scheeliet)CaWO4Slecht oplosbaar; de schijnbare mate van oplossing hangt sterk af van de pH en de chemische samenstelling van de oplossingWolfraamerts, minerale reststoffen en neerslagproducten op basis van calcium
Wolfraamtrioxide / wolfraamzuurWO3 / gehydrateerd WO3Lage oplosbaarheid in water; het oplossen neemt toe in geschikte alkalische of reactieve mediaRoostproducten, tussenproducten bij raffinage en vaste stoffen in processtromen

De hoge gerapporteerde oplosbaarheden van natrium- en ammoniumpolywolframaten hebben betrekking op specifieke geconcentreerde oplossingen en mogen niet worden opgevat als universele evenwichtsgrenzen in natuurlijk water. In verdund water zijn de verdeling van wolframaat over chemische soorten en sorptie aan vaste stoffen vaak belangrijker dan verzadiging met een wolfraamzout.

Technologieën voor verwijdering, zuivering en terugwinning

Kies de behandeling op basis van de aanwezigheid van opgelost of deeltjesgebonden wolfraam, de concentratie, pH, redoxomstandigheden, zoutgehalte, concurrerende ionen en de vraag of het doel lozing, hergebruik of terugwinning van een product is.

  • Scheiding van vaste stoffen: klaring, coagulatie, microfiltratie of ultrafiltratie kunnen minerale deeltjes en wolfraamhoudende vlokken verwijderen. Zonder voorafgaande bindings- of neerslagstap verwijderen deze technieken geen opgelost wolframaat.
  • Adsorptie en co-precipitatie: ijzeroxyhydroxidemedia en ijzer(III)-vlokken kunnen onder geschikte pH-omstandigheden wolframaat binden. Calcium- of aluminiumhoudende vaste stoffen kunnen eveneens binding of neerslagvorming bevorderen. Fosfaat, sulfaat, silica, natuurlijke organische stoffen en een hoog zoutgehalte kunnen de prestaties beïnvloeden; bekertesten en beoordeling van reststoffen zijn belangrijk.
  • Anionenwisseling: sterk basische of geselecteerde anionenwisselingssystemen kunnen wolframaat uit geschikte procesvloeistoffen binden en kunnen worden gebruikt voor scheiding of concentratieverhoging. Concurrerende anionen, de selectiviteit van de hars, de chemie van de regeneratie en de behandeling van het eluaat bepalen de haalbaarheid.
  • Selectieve precipitatie en kristallisatie: via gecontroleerde chemische verwerking kan wolfraam worden omgezet in calciumwolframaat of kunnen gezuiverde wolfraamproducten, waaronder ammoniumparawolframaat, uit geconcentreerde stromen worden teruggewonnen. Het juiste reagens en de juiste omstandigheden hangen af van de samenstelling van de voedingsstroom en het gewenste product.
  • Nanofiltratie of omgekeerde osmose: membranen kunnen water van opgeloste zouten scheiden en wolfraamhoudende stromen concentreren, mits osmotische druk, afzettingsvorming en membraancompatibiliteit dit toelaten. Op zichzelf winnen ze wolfraam doorgaans niet selectief terug uit gemengde pekelstromen; het concentraat vereist nog steeds beheer of verdere terugwinning.

Karakteriseer voor een specifiek water of een specifieke procesvloeistof zowel gefilterde als ongefilterde monsters wanneer er deeltjes aanwezig kunnen zijn. Laboratoriumtesten met representatief water helpen bepalen of binding, scheiding, concentratieverhoging of terugwinning uitvoerbaar is.

Bespreek een uitdaging bij de behandeling of terugwinning van wolfraam

Het engineeringteam van Lenntech kan water- en processtromen beoordelen op mogelijkheden voor scheiding, zuivering en concentratieverhoging.

Bespreek een uitdaging op het gebied van waterbehandeling

Laatst beoordeeld: 8 november 2026 door Lenntech.

Bronnen en verder lezen