Veelvoorkomende antimoonzouten en -verbindingen in water: oplosbaarheid en behandeling
Antimoon in natuurlijk en industrieel water wordt doorgaans besproken aan de hand van de opgeloste chemische vormen en antimoonhoudende vaste stoffen, niet als een verzameling onveranderde zoutmoleculen. De onderstaande oplosbaarheidswaarden zijn gerapporteerde eigenschappen van geselecteerde zuivere verbindingen; ze voorspellen niet de concentratie opgelost antimoon in natuurlijk water of proceswater.
Zie voor de aanwezigheid, chemische vormen in water en de behandelingscontext antimoon in water. Zie voor de eigenschappen van het element antimoon (Sb).
Geselecteerde antimoonverbindingen en gerapporteerde oplosbaarheid in water
De waarden zijn bij benadering gerapporteerde gegevens voor afzonderlijke verbindingen. De omstandigheden en methoden verschillen en sommige waarden zijn schattingen of via analogie afgeleide waarden. De pH, oxidatietoestand, hydrolyse, complexvormende ionen en vaste stoffen kunnen de hoeveelheid en chemische vorm van antimoon in een werkelijk watermonster beïnvloeden.
| Verbinding | Formule / vorm | Gerapporteerde oplosbaarheid in water | Relevantie voor water en behandeling |
|---|---|---|---|
| Antimoontrioxide | Sb2O3, Sb(III) | Ongeveer 3,3 mg/L bij 22,2 °C volgens één gerapporteerde gegevensreeks; pH-afhankelijke waarden variëren | Slecht oplosbaar oxide dat in producten wordt gebruikt en in industriële reststoffen voorkomt. Een monster met deeltjes kan meer totaal Sb dan opgelost Sb bevatten. |
| Antimoontrisulfide (stibniet) | Sb2S3, Sb(III) | Ongeveer 1,75 mg/L (gerapporteerd) | Belangrijk antimoonertsmineraal. Oxidatie en verwering van mijnafval kunnen meer antimoon mobiliseren dan de eenvoudige oplosbaarheidswaarde van de vaste stof in water doet vermoeden. |
| Antimoonpentoxide | Sb2O5, Sb(V) | 594 mg/L (schatting via analogie in een beoordeling door de overheid) | De gerapporteerde waarde is niet voor elke vorm of pH een rechtstreeks gemeten evenwichtswaarde; de chemische vormen van antimonaat zijn nuttiger voor de beoordeling van de behandeling. |
| Antimoontrichloride | SbCl3, Sb(III) | 100.000 mg/L gerapporteerd als schijnbare oplosbaarheid; reageert met water | Hydrolyseert in water, zodat het oorspronkelijke zout niet als intact SbCl3 aanwezig blijft. Het is een reactieve, oplosbare antimoonbron, geen representatief stabiel zout in de meeste natuurlijke wateren. |
| Natriumhexahydroxoantimonaat | NaSb(OH)6, Sb(V) | 594 mg/L (gerapporteerde, via analogie afgeleide waarde / waarde voor matige oplosbaarheid) | Oplosbare antimonaatbron. In water komt Sb(V) doorgaans voor als hydroxoantimonaatsoorten. |
| Kaliumantimoontartraat | Antimoon(III)-tartraatcomplex; de hydraatvorm kan variëren | 830.000 mg/L gerapporteerd | Zeer goed in water oplosbare verbinding die in specifieke toepassingen als antimoonbron wordt gebruikt; door complexvorming met tartraat gedraagt zij zich in water anders dan eenvoudige anorganische zouten. |
De tabel vergelijkt geselecteerde verbindingen en is geen lijst van alle chemische vormen van antimoon in water. Bij een bijna neutrale pH is opgelost Sb(III) vaak grotendeels aanwezig als Sb(OH)3, terwijl Sb(V) doorgaans voorkomt als Sb(OH)6−. De concentratie en chemische vorm in werkelijk water hangen af van de redoxomstandigheden, pH, opgeloste organische stof, sulfide, mineraaloppervlakken en concurrerende bestanddelen.
Mogelijkheden voor verwijdering, zuivering en terugwinning
Kies een proces op basis van de vraag of het antimoon opgelost of aan deeltjes gebonden is, de oxidatietoestand, concentratie, zoutgehalte, concurrerende ionen en de vereiste waterkwaliteit. Bij de verwijdering van antimoon komt het doorgaans terecht in een vaste stof, verbruikt medium, regeneratievloeistof of membraanconcentraat; deze reststromen moeten passend worden beheerd.
- Coagulatie en co-precipitatie: coagulatiemiddelen op basis van driewaardig ijzer kunnen opgelost antimoon in vlokken invangen. De verwijdering van Sb(V) is vaak gebaat bij een zure pH; de prestaties variëren met de dosering, pH, chemische vorm van Sb en concurrerende ionen.
- Adsorptie: media op basis van ijzer of titaan en andere speciaal ontwikkelde adsorbentia kunnen antimoon verwijderen, met name als nabehandeling. De keuze en levensduur van het medium hangen af van de watersamenstelling en vereisen doorbraaktesten.
- Oxidatie gevolgd door afvanging: oxidatie kan Sb(III) omzetten in Sb(V) om de prestaties van een daarop afgestemd nageschakeld proces te verbeteren. Oxidatie alleen verwijdert geen antimoon.
- Ionenwisseling: anionenwisselaarharsen kunnen anionische vormen van Sb(V) afvangen. Neutraal Sb(III) en concurrerende anionen kunnen de prestaties beperken; daarom zijn inzicht in de chemische vormen en proefinstallatie- of laboratoriumtesten belangrijk.
- Nanofiltratie of omgekeerde osmose: membranen kunnen in daarvoor geschikt water de hoeveelheid opgelost antimoon verminderen, terwijl het in de concentraatstroom wordt geconcentreerd. Beoordeel de druk, vervuiling, afzetting, terugwinning en afvoer van het concentraat.
- Precipitatie in proceswater: precipitatie met ijzer, calcium of sulfide kan voor sommige geconcentreerde industriële stromen worden overwogen. De chemie, resterende vaste stoffen en daaropvolgende afvoer of terugwinning moeten voor de betreffende stroom worden beoordeeld.
Er bestaat geen universele verwijderingstechnologie die uitsluitend op de oplosbaarheid van een verbinding in zuiver water kan worden gebaseerd. Gebruik een representatief monster en verifieer vóór het ontwerp de behandelingsprestaties binnen het verwachte bedrijfsbereik.
Bespreek een uitdaging bij de behandeling van antimoon
Deel de watersamenstelling en het behandelingsdoel met Lenntech om geschikte mogelijkheden voor scheiding, zuivering of terugwinning te bespreken.
Bespreek een uitdaging bij waterbehandeling
Neem contact op met Lenntech via info@lenntech.com.
Laatst beoordeeld: 8 november 2026 door Lenntech.
Bronnen en verder lezen
- Environment and Climate Change Canada: screeningsbeoordeling — antimoonhoudende stoffen (fysische en chemische eigenschappen).
- National Toxicology Program: antimoontrioxide — fysische eigenschappen en oplosbaarheid in water.
- Health Canada: antimoon in drinkwater — speciatie en behandeling.
- U.S. EPA: overzicht van drinkwaterzuiveringstechnologieën.
- USGS: antimoon in mijnafval — geochemie, mineralogie en mobiliteit.