Lenntech Waterbehandeling en luchtbehandeling Lenntech Waterbehandeling en luchtbehandeling

Water pseudo wetenschap

Pseudo wetenschap: grappen, onwaarheden en misverstanden betreffende water

De wetenschap wordt gedefinieerd als een systematisch geordend geheel van feiten, en regelgeving voor het verkrijgen en ordenen van verdere kennis. Niet alle informatie waarvan men beweert dat het wetenschap is, of uit 'bewezen feiten' bestaat, is inderdaad helemaal bewezen. Vooral op het internet zijn veel onwaarheden en misverstanden aanwezig. Deze onwaarheden worden pseudo wetenschap genoemd. Op deze pagina worden een aantal grappen, onwaarheden en misverstanden betreffende water uiteengezet, over de samenstelling van water, drinkwater en waterstromen.

Samenstelling

Verandering in structuur
Er zijn veel beweringen gedaan betreffende water, en de meest onzinnige daarvan blijkt de bewering dat water beter voor je wordt wanneer men de structuur aanpast. Enkele personen die beweerden wetenschappers te zijn probeerden de consument water te verkopen waarvan zij beweerden dat de structuur gewijzigd was. Dit zou beter voor de gezondheid zijn, omdat het giftige stoffen uit het lichaam kan verwijderen. De structuur van het water was anders, omdat de waterstofbruggen langer, kleiner, of van een andere vorm waren. De wetenschap sprak de beweringen tegen. Men stelde dat het onmogelijk is water op een dergelijke wijze te beïnvloeden, omdat waterstofbruggen niet eens vastgestelde eigenschappen hebben. De meeste wetenschappers zeggen dat de bewering dat het water een andere structuur heeft slechts door bedrijven wordt gebruikt als verkooptruc.

We zullen enkele specifieke beweringen aanhalen betreffende water met een gewijzigde structuur. Men zegt dat dit water de watervoorraad van de cellen vergroot. Dit is vanuit scheikundig oogpunt een nogal opvallende bewering, omdat cellen alleen water opnemen wanneer de osmotische druk in de cel hoger is dan die van zijn omgeving. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer cellen een grotere hoeveelheid zout bevatten. Het is nog maar de vraag of de verandering van de structuur van water de osmotische druk in cellen verandert. Naar onze mening is dit duidelijk een misverstand, en dit wijst erop dat het veranderen van de waterstructuur helemaal niet de gunstige invloed heeft die men beweert. Er wordt onder andere gezegd dat het veroudering tegen kan gaan, dat het giftige stoffen uit het lichaam verwijdert, dat het de energievoorraad sterkt, en dat het gebruikt kan worden om ademhalingsstoornissen zoals astma te behandelen. Alle beweringen worden in twijfel getrokken, en zijn niet wetenschappelijk bewezen.

Nu willen we even de aandacht vestigen op de uitvinding van Johan Grander. Hij beweerde dat water een geheugen heeft, en dat dit gegeven kan worden gebruikt om water zo zuiver te maken dat het mensen kan genezen. Het mechanisme was vrij eenvoudig: water met een schoon geheugen (zogeheten 'verlevendigd' water) zou in tegenstroom langs verontreinigd water moeten stromen. Het geheugen van het vuile water wordt dan beïnvloed door het schone water, waardoor het verlevendigd en gezuiverd wordt. Mensen die dit verlevendigde water dronken beweerden dat zij genazen van bepaalde ziekten, zoals acne, gewrichtspijnen en hernias. Maar het eigenlijke mechanisme van waterverlevendiging is nooit door de wetenschap achterhaald, en velen beweren dat hier duidelijk sprake is van een placebo effect.

Het water van Oxygizer
Men beweert dat drinkwater verrijkt met zuurstof gezond is, vooral voor mensen die veel sporten. Zo werd het Oxygizer water ontwikkeld. Dit was water uit de Dolomieten dat wel tot 150 mg zuurstof bevatte, ongeveer 25 keer de hoeveelheid in gewoon kraanwater. Dit water wordt ook wel 'Vitamine O' genoemd.

Een blik op de website van Oxygizer leerde ons dat het water ontwikkeld was om de zuurstofopname te verbeteren, om drie redenen:
- Verbetering van zuurstofopname bij mensen die in steden wonen waar veel sprake is van smog en andere luchtverontreiniging
- Om zuurstoftekorten te voorkomen bij mensen met ademhalingsproblemen
- Om de zuurstofopname na zware lichamelijk arbeid (sport) te verbeteren

Maar, Ben Goldrace schreef in een artikel dat Oxygizer water allemaal onzin is. Hij testte het water, en stelde dat mensen na zware lichamelijke oefening ongeveer 3.000 mg zuurstof per minuut nodig hebben. Dit zou betekenen zo'n 600 mg extra zuurstof. Wanneer deze hoeveelheid door Oxygizer water moet worden gecompenseerd moet men in 10 minuten wel 40 liter van het water drinken, met andere woorden 1 liter per 15 seconden. Dat is onmogelijk, want watervergiftiging treedt al op wanneer men meer dan 5 liter per dag drinkt.

Wij vinden oververzadiging van water met zuurstof wat vergezocht. Wanneer een bedrijf inderdaad water kan verzadigen met zuurstof (onder druk, natuurlijk), blijft dit dan wel in het water aanwezig als wij het opdrinken? Wanneer we een flesje Oxygizer water zouden openen, zou het een sissend geluid maken omdat de meeste zuurstof meteen ontsnapt. Vervolgens gaat nog meer zuurstof verloren als we het water in een glas schenken, en opdrinken. Uiteindelijk komt een klein deel van de extra zuurstof wel in het lichaam terecht, maar dat wordt lang niet allemaal opgenomen. Het meeste gaat verloren via de ademhaling of door de huid, en we nemen uiteindelijk maximaal 30 mg van de totale 150 mg zuurstof uit het water op. De Amerikaanse consumentenbond stelt dat het Oxygizer water helemaal niet werkt, en adviseert consumenten om het niet te kopen.

Water met elektrolyten
Japanse water fabrikanten beweren dat hun water waterstof bevat in atoomvorm, en niet als H2 moleculen. Dit water wordt verkocht als water met elektrolyten. Het zou geproduceerd worden door zuivering van kraanwater door een speciaal filter dat water verdeelt in een waterstofrijk en een zuurstofrijk deel. Dit water zou helpen bij de genezing van ziekten zoals koudvuur, hepatitis, lever cirrose, diabetes en kanker.

Op de website van een van de bedrijven (zie http://www.journey2theheart.com/kangenhealingwater.htm) wordt beweerd dat men niet bekend is met het exacte werkingsmechanisme van het water, maar dat ze verwachten dat het iets te maken heeft met de actieve waterstof die als antioxidant werkt, en daardoor vrije radicalen in het lichaam oplost. Vrije radicalen werken in het lichaam als oxidatoren, en deze kunnen daardoor de ouderdom bevorderen, en ziekten als kanker veroorzaken wanneer ze in extreem grote hoeveelheden aanwezig zijn.

Het Japanse Ministerie van gezondheid heeft het water met elektrolyten goedgekeurd als product. Toch zijn er nog steeds vraagtekens rondom het mechanisme, en is er geen wetenschappelijk bewijs voor de werking ervan. De Amerikaanse consumentenbond en de medicijnenadministratie beweren dat het water helemaal niet werkt en slechts is uitgevonden om geld te verdienen aan onwetende consumenten. Zij beweren dat het onmogelijk is om waterstof van zuurstof in water te scheiden.

Wij vragen ons af hoe het mogelijk is de vrije waterstofatomen in ons lichaam te krijgen door het drinken van water? Immers, de reactie die deze van zuurstofatomen scheidt is een evenwichtsreactie en is snel omkeerbaar. De bewering dat de opname van antioxidanten ziekten kan voorkomen is wel waar. Maar daarvoor is geen speciaal water nodig, want de enzymen in ons lichaam nemen deze rol al waar. Vitaminen in voedsel en ongedestilleerd water werken ook als antioxidanten. Wij raden aan te proberen de dagelijkse inname van vitaminen op peil te houden, in plaats van duur water te kopen waarvan we niet eens weten of het wel werkt.

Hydronium water
Enkele bedrijven promoten hydronium water, waardoor ziekten als psoriasis en streptokokken infecties in de keel kunnen worden voorkomen. Ze stellen ook dat het water kan worden gebruikt om mixvaten schoon te maken, en voor water desinfectie. Het water bestaat uit gestabiliseerd, hooggeconcentreerd H3O+. De oplossing bevat ook sulfaationen, waardoor het licht zuur is.

Wanneer we echter beter kijken naar de eigenschappen van water, komen we tot de ontdekking dat het altijd hydronium ionen bevat. De stabiliteit daarvan is sterk afhankelijk van anionen zoals sulfaten, omdat deze de elektronneutraliteit bepalen. Dit betekent dus dat het product dat hier verkocht wordt niets meer is dan water met wat toegevoegd sulfaat. Het heeft geen extra positief effect op de gezondheid, of op water desinfectie of reiniging. Uiteindelijk zijn een aantal bedrijven in Amerika door de voedselautoriteit gesloten, omdat ze dit water onder valse voorwendselen verkochten.

Diwaterstof monoxide
In 1989 werd de term diwaterstof monoxide geïntroduceerd, waarmee de aandacht werd gevestigd op de negatieve effecten van water. Wanneer we echter beter kijken naar deze term, en hem vertalen in een molecuulformule, kunnen we zien dat het hier H2O betreft, of gewoon water. Maar de afkorting DHMO (Engels) begon terrein te winnen, en niemand leek te zien dat het een grap betrof.

Diwaterstof monoxide zou een groot aantal negatieve effecten tot gevolg hebben. Het zou bijdragen aan bodem erosie, corrosie van materialen, zure regen, en het broeikaseffect. Gezien het hier over water gaat zijn deze beweringen inderdaad waar. Water is aanwezig in zure regen, waterdamp draagt bij aan het natuurlijke broeikaseffect, water veroorzaakt corrosie in pijpleidingen door aanwezige zouten, enzovoorts. Maar de beweringen stopten daar niet mee, want de ontdekkers van 'het gevaar' beweerden ook nog dat het goedje slecht voor de gezondheid was. Het zou ons weefsel kunnen beschadigen, inademing zou dodelijk zijn, gassen zouden verbranding veroorzaken, en het zou ook behoorlijk verslavend zijn.

Sommigen stelden dat DHMO in dierproeven wordt gebruikt die extreem wreed zijn, dat het meren en rivieren verontreinigt, en dat het ook aanwezig is in kankerverwekkende stoffen. Het is logisch dat water wordt gebruikt bij dierproeven, al is het alleen om de dieren in leven te houden. Het is natuurlijk geheel onlogisch om water zelf een waterverontreiniging te noemen. Water is geen kankerverwekkende stof, maar het kan wel kankerverwekkers door het lichaam verspreiden. Dit is alleen maar een gevolg van de aanwezigheid van water in het lichaam, omdat we voor ongeveer 70% uit water bestaan. En zeg nou zelf, zouden wij onszelf aan het vergiftigen zijn...?

Drinkwater

Gedestilleerd water drinken
Veel mensen denken dat het drinken gedemineraliseerd water (ook wel: gedestilleerd water of demiwater) bijzonder gezond is. Sommigen beweren zelfs dat het veel gezonder is dan het drinken van gewoon kraanwater. Demiwater is meestal water dat is behandeld met ionenwisselaars of ontharders, waardoor het lagere hoeveelheden opgeloste zouten bevat, waaronder natrium, calcium en magnesium. Een te grote opname van deze zouten is wel ongezond, maar we hebben ze ook nodig.

De waterzuiveringindustrie is een discussie begonnen over het al dan niet toevoegen van calcium en magnesium aan onthard water, waardoor men de dagelijks benodigde hoeveelheid makkelijker kan halen. Men heeft dit vooral voorgesteld voor ontwikkelingslanden waar men de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid lang niet haalt met alleen voedsel. In ontwikkelde landen kan men meestal door een gezond voedingspatroon makkelijk aan deze hoeveelheden voldoen (maar het is niet altijd mogelijk, omdat lang niet iedereen fruit en groenten eet).

Als je meer wilt weten over demiwater en gezondheid, bekijk dan onze pagina over gezondheidseffecten van demiwater. Deze pagina beschrijft de samenstelling van demiwater, de gezondheidseffecten en de aanbevolen dagelijkse hoeveelheden zouten.

De juiste hoeveelheden drinkwater
Wij hebben drinkwater nodig, zeker omdat we voor minstens 70% uit water bestaan, en wanneer onze cellen snel water afstaan hebben we veel minder energie. Om gezond te blijven is het aan te raden iedere dag een bepaalde hoeveelheid water te drinken. Maar, de acht glazen die vaak worden aanbevolen zijn alweer in twijfel getrokken.

De gemiddelde persoon verliest ongeveer 1-1,5 liter water per dag, en op dagen van fysieke arbeid verliezen we nog meer. Maar het is niet nodig iedere dag dezelfde minimale hoeveelheid water te drinken. Ons lichaam kan prima zelf een niveau regelen betreffende water. Je eigen lichaam geeft aan of je wel of geen water moet drinken. Als we teveel water drinken gaan we veel vaker naar het toilet. Als we te weinig water hebben gedronken krijgen we dorst, en is onze urine geconcentreerder (donkerdere kleur). En als we niet precies 8 glazen water per dag drinken krijgen we vaak nog steeds voldoende water met ons voedsel binnen, vooral met groenten en fruit.

De hoeveelheid water die iemand nodig heeft is daardoor ook sterk afhankelijk van het dieet, en verschilt per persoon. Voor de veiligheid raden wij aan iedere dag tenminste 1 liter water te drinken, omdat je ongeveer 50 ml verliest met de urine en ongeveer 700 ml door zweten.

We willen hierop nog toevoegen dat het drinken van meer dan 8 glazen per dag, en vooral het drinken van hele grote hoeveelheden in korte tijd, een gezondheidsrisico kan opleveren. Als je hierover meer informatie wilt, bezoek dan onze pagina over watervergiftiging.

Waterstromen

Waterstromen bij de evenaar
Cyclonen bewegen een bepaalde kant op, afhankelijk van het halfrond waarop ze zich bevinden. Nu wordt wel beweert dat ook water onder en boven de evenaar verschillende kanten uit stroomt. Mensen zeggen dat water in een boorgat op het Noordelijk Halfrond met de klok mee wegloopt, terwijl het op het Zuidelijk Halfrond tegen de klok in wegloopt. Dit heeft tot veel discussie geleid, omdat er mensen zijn die beweren dat het helemaal niet waar is, en mensen die beweren dat zij de claim bewezen hebben.

In sommige experimenten werd ontdekt dat water een kant op stroomt afhangende van de manier waarop het in een boorgat wordt gegoten. De mensen die deze experimenten uitvoerden stellen dat water in boorgaten, maar ook in toiletten, fonteintjes, etc. maar zo kort aanwezig is dat de stroom erg afhankelijk is van de plaatselijke omstandigheden. Maar anderen vonden tijdens experimenten dat het water wel degelijk twee verschillende richtingen instroomde aan beide kanten van de evenaar, en dat het op de evenaar zelfs recht naar beneden stroomde.

Water vinden met de wichelroede
Wichelroedelopen is een activiteit waarbij men straling opspoort met behulp van een wichelroede. Er wordt wel beweerd dat met behulp van dit instrumentarium ook water kan worden gevonden. Men denkt dat ondergrondse waterbronnen aardstralen reflecteren, en daardoor kan de wichelroede ze opsporen. Maar deze reflectie van straling zou kanker en andere ziekten kunnen veroorzaken, en zou daarom zeer gevaarlijk zijn. Wichelroedes werden vroeger wel gebruikt om te voorkomen dat gebouwen op locaties met gevaarlijk straling werden gebouwd.

De mogelijkheid om water te vinden met behulp van wichelroedes is onder experimentele condities getest, met echte wichelroedelopers. Waterleidingen werden op bepaalde plaatsen onder een gebouw geplaatst, en de wichelroedeloper moest een aantal keer de leiding opsporen vanaf de eerste verdieping van het gebouw. Deze werd bij elke wichelroedeloper een aantal keren over dezelfde afstand verplaatst. De meeste wichelroedelopers konden de waterleiding in veel gevallen onvoldoende lokaliseren. Grafieken en statistische analyse toonden de verdeling van de wichelroedelopers en deze bleek geheel random. Dit bewees dat een wichelroede niet in staat is ondergrondse water reservoirs op te sporen.

Een wetenschapper heeft eens opgemerkt dat onder tenminste 94% van het aardoppervlak water kan worden gevonden, waardoor wichelroedes het wel erg makkelijk konden opsporen. Hij daagde de wichelroedelopers uit om plaatsen te vinden waar geen ondergrondse reservoirs lagen.

Smelten van de ijskappen en zeespiegelstijging
Het broeikaseffect gaat in de toekomst rampen veroorzaken, horen we vaak in de media. Door een toenemende temperatuur zal het poolijs smelten, en zal de zeespiegel stijgen. Hierin huist echter ook een populair misverstand. Men denkt namelijk vaak dat de zeespiegel zal stijgen door smelten van de poolkappen. De belangrijkste factor die de zeespiegel beïnvloed is echter de dichtheid van het water zelf, en deze zal veranderen door de temperatuurstijging. Dit proces heet thermische expansie, en het veroorzaakt een toename van het totale watervolume.

Ook moeten we nog opmerken dat niet alle smeltende ijskappen het zeeniveau beïnvloeden. Archimedes ontdekte lang geleden dat ijskappen die al in het water liggen de zeespiegel niet veranderen wanneer ze smelten, naar het dichtheidsprincipe.

Archimedes stelde: "Een voorwerp dat geheel of gedeeltelijk in het water ligt wordt opgetild door een kracht die gelijk is aan het gewicht aan water dat het verplaatst."

Dat betekent dus dat alleen het smelten van landijs, als indirect gevolg van het broeikaseffect, de zeespiegel kan beïnvloeden. Wanneer meer ijskappen vanaf het land in de zee terechtkomen door bewegende gletsjers, neemt het totale watervolume van de zee wel toe.

Over Lenntech

Lenntech BV
Distributieweg 3
2645 EG Delfgauw

tel: +31 152 755 703
fax: +31 152 616 289
e-mail: info@lenntech.com


Copyright © 1998-2017 Lenntech B.V. All rights reserved