Gadolinium (Gd) en water
Gadolinium (Gd) en water: voorkomen, chemie en verwijdering
Gadolinium kan zowel uit natuurlijke minerale bronnen als door menselijke activiteiten in water terechtkomen. Mijnbouw en mijnafval kunnen gadolinium van geologische oorsprong vrijgeven, terwijl contrastmiddelen op basis van gadolinium die bij MRI worden gebruikt in afvalwater terecht kunnen komen. De chemische vorm is van belang: een sterk gecheleerd contrastmiddel gedraagt zich anders dan vrij Gd(III) of gadolinium in minerale deeltjes.

Hoe komt gadolinium in water terecht?
Gadolinium komt voor in mineralen die zeldzame aardmetalen bevatten en kan aanwezig zijn in residuen van ertsverwerking en zure mijnafvoer. Een afzonderlijke stedelijke bron is het gebruik van contrastmiddelen op basis van gadolinium (GBCAs) bij magnetische-resonantiebeeldvorming. Een deel wordt uitgescheiden en komt in het riool terecht; in studies zijn stroomafwaarts van routes waarlangs afvalwater wordt afgevoerd kenmerken van antropogeen gadolinium aangetroffen. GBCAs zijn coördinatiecomplexen; deze bron mag daarom niet simpelweg worden omschreven als vrij metallisch gadolinium dat in water is opgelost.
Chemie van Gd in water
Van nature opgelost gadolinium is doorgaans aanwezig als Gd(III), waarbij de speciatie wordt bepaald door de pH, carbonaat, sulfaat en organisch materiaal. Veel medische contrastmiddelen binden Gd daarentegen in een chelaat dat is ontworpen om het vrijkomen van het vrije ion te beperken. Sommige complexen kunnen conventionele afvalwaterzuivering doorstaan, terwijl de omzetting in het milieu en de stabiliteit per verbinding en afhankelijk van de omstandigheden verschillen. Een meting van alleen het totale Gd-gehalte laat niet zien of de bron geologisch of antropogeen is; patronen van zeldzame aardmetalen en informatie over de bron kunnen daarbij helpen.
Hoe kan gadolinium worden verwijderd of teruggewonnen?
Bij mijnwater kunnen neutralisatie en scheiding van vaste stoffen gadolinium van geologische oorsprong overbrengen naar ijzer- en aluminiumrijke neerslagen. Voor de terugwinning van een mengsel van zeldzame aardmetalen is ionenwisseling gevolgd door neerslag met oxalaat onderzocht. Deze methoden tonen niet aan dat intacte medische chelaten worden verwijderd. Conventionele afvalwaterzuivering verwijdert GBCAs mogelijk niet volledig; de effectiviteit hangt af van de specifieke verbinding en het proces. Bepaal vóór de keuze van een behandeling de bron en de chemische vorm en controleer de reststoffen en het effluent met geschikte analysemethoden.
Bij de beoordeling moet onderscheid worden gemaakt tussen opgeloste stoffen en zwevende en bezonken vaste stoffen. Waar relevant moeten ook de pH, redoxomstandigheden, sulfaat, carbonaat, organisch materiaal en andere belangrijke ionen worden meegenomen. Lees meer over ionenwisseling en elementen en hun interactie met water.
Laatst beoordeeld: 3 november 2026 door Lenntech.
Bronnen en verder lezen
- Geologische Dienst van Zweden: Metalen en mineralen in mijnafval.
- Radiology (2024): Antropogeen gadolinium afkomstig van contrastmiddelen: wat bekend en onbekend is.
- Water Research (2020): Antropogeen gadolinium in zoetwater- en drinkwatersystemen.
- Separation and Purification Technology (2024): Terugwinning van zeldzame aardmetalen uit zuur mijnwater met selectieve neerslag en ionenwisseling.
- Cleaner Engineering and Technology (2026): Terugwinning van zeldzame aardmetalen uit zuur mijnwater door ionenwisseling en neerslag met oxaalzuur.
- U.S. Geological Survey (2024): Beoordeling van de concentraties radium en zeldzame aardmetalen in afvoerwater uit kolenmijnen en de bijbehorende neerslagen.