Ontkleuring van zoetstof

Kleurvorming tijdens de suikerproductie heeft invloed op de kwaliteit van het eindproduct. De belangrijkste kleur komt van de melanoidinevorming wanneer monosacchariden (fructose en glucose) reageren met aminozuren als gevolg van Maillard-reacties. Andere reacties treden op, zoals karamelisatiereacties die leiden tot de vorming van bruiningsproducten. De meeste van deze moleculen die kleur genereren, hebben anionische eigenschappen.

Hoewel de ontkleuring van vloeibare suiker bijna altijd adsorptie op een of andere vorm van koolstof met zich meebrengt, heeft het gebruik van ionenuitwisselingsharsen of synthetisch adsorbens de traditionele koolstof gedeeltelijk vervangen door een betere efficiëntie en kosteneffectiviteit aan te tonen, met mogelijke regeneratie ter plaatse.

Macroreticulaire anionenuitwisselingsharsen hebben grote poriën en hun sterke basiscapaciteit is effectief in chloridevorm. De chemie of de mate van verknoping van de geselecteerde SBA zal afhangen van de grondstofbron en zijn oorsprong. De regeneratie wordt uitgevoerd dankzij een pekeloplossing met een kleine hoeveelheid natronloog.

De ontkleuring van glucosestroop en fructosestroop zal worden uitgevoerd op een nieuwe generatie synthetische adsorbentia, waardoor een geoptimaliseerde verdeling van de poriegrootte voor de kleuradsorptie wordt verkregen en een snellere kinetiek mogelijk is dan bij traditionele koolstoffen. Deze adsorbentia zijn ook enigszins gefunctionaliseerd om ze een zwak basiskarakter te geven, waardoor de efficiëntie van de kleurverwijdering toeneemt. Deze adsorbentia kunnen ter plaatse worden geregenereerd en hoeven niet in de oven te worden geregenereerd, dus uiteindelijk is er een kostenbesparing.

De temperatuur ligt normaal tussen 70 ° C en 80 ° C om de viscositeit te verlagen, dus de hars moet bestand zijn tegen dergelijke bedrijfsomstandigheden en de pH moet neutraal worden gehouden bij het verwerken van sucroseoplossingen, aangezien een basische pH gekleurde onzuiverheden zal veroorzaken.