Argon - Ar
Argon (Ar) is een kleurloos edelgas dat iets minder dan 1% van de aardatmosfeer uitmaakt. De chemische inertheid ervan is nuttig in de industrie, maar bij het vrijkomen van argon kan in een afgesloten ruimte zuurstof worden verdrongen.
Chemische eigenschappen · Toepassingen en voorkomen · Gezondheidseffecten · Milieueffecten · Water en behandeling
Chemische eigenschappen van argon
| Symbool / atoomnummer | Ar / 18 |
|---|---|
| Groep / periode / blok | 18 / 3 / p |
| Interval van het standaardatoomgewicht | [39.792, 39.963] |
| Elektronenconfiguratie | [Ne] 3s2 3p6 |
| Elementaire vorm | Monoatomair gas |
| Gasdichtheid (20 °C, 1 bar; berekend) | 1,64 g L−1 |
| Smeltpunt | −189,34 °C |
| Kookpunt | −185,848 °C |
| Elektronegativiteit (Pauling) | Niet toegekend |
| Atoomstraal zonder binding | 0,188 nm |
| Eerste ionisatie-energie | 1520,6 kJ mol−1 |
| Stabiele isotopen | 36Ar, 38Ar en 40Ar |
| Ontdekking | Lord Rayleigh en William Ramsay, 1894 |
| CAS-registratienummer | 7440-37-1 |
Het atoomgewicht is gebaseerd op CIAAW. De intervallen weerspiegelen natuurlijke isotopische variatie; haakjes geven de onzekerheid in de laatste cijfers aan. De overige eigenschappen zijn gebaseerd op RSC, tenzij anders vermeld. Atoomstralen hangen af van de gehanteerde definitie. De gasdichtheid is een schatting volgens de ideale gaswet bij 20 °C en 1 bar, berekend met ρ = pM/RT op basis van conventionele atoomgewichten; het is geen vloeistofdichtheid.
Eigenschappen, toepassingen en voorkomen
Argon is een edelgas met een volledig gevulde buitenste elektronenschil en heeft onder normale omstandigheden weinig neiging om te reageren. Het wordt uit lucht afgescheiden en gebruikt waar een inerte atmosfeer nuttig is, onder meer bij lassen, metaalproductie en in sommige lampen.
Argon werd in 1894 geïdentificeerd door Lord Rayleigh en William Ramsay. De naam is afgeleid van een Grieks woord dat ‘inactief’ betekent. Natuurlijk argon bestaat grotendeels uit argon-40, dat deels ontstaat door radioactief verval van kalium-40 in gesteenten.
Gezondheidseffecten en veilig gebruik
Argon is chemisch niet giftig, maar kan zuurstof verdringen en zonder waarschuwing verstikking veroorzaken. Gas onder druk brengt drukgerelateerde risico's met zich mee. Vloeibaar argon is extreem koud en kan ernstige bevriezingswonden veroorzaken; door verdamping kan het zuurstofgehalte in slecht geventileerde ruimten snel dalen. Zorg voor passende ventilatie, gasdetectie en voorzorgsmaatregelen voor cryogene stoffen, afgestemd op het betreffende systeem.
Argon in het milieu
Argon is een natuurlijk bestanddeel van lucht en reageert onder normale milieuomstandigheden chemisch niet. Geconcentreerde uitstoot in afgesloten of laaggelegen ruimten kan echter plaatselijk een gevaarlijk zuurstoftekort veroorzaken. Het is onjuist om uit de inertheid van het gas af te leiden dat het vrijkomen van argon nooit gevolgen kan hebben.
Argon in water en processystemen
Kleine hoeveelheden argon lossen in natuurlijk water op door contact met lucht. Opgelost argon is geen desinfectiemiddel of voedingsstof en is in gewone watersystemen doorgaans geen doelstof voor behandeling. Bij gespecialiseerd grondwateronderzoek kunnen opgeloste edelgassen onderzoekers helpen de omstandigheden tijdens de aanvulling van het grondwater en de geschiedenis van het water te interpreteren.
Argon wordt soms gebruikt om een inerte atmosfeer te creëren bij industriële processen die met water te maken hebben, maar het verwijdert geen opgeloste verontreinigingen. Baseer beslissingen over waterbehandeling op de gemeten bestanddelen en het beoogde gebruik. Zie argon in water.
Pagina over argon voor het laatst beoordeeld op door Lenntech.
Terug naar het periodiek systeem der elementen.