Copernicium - CN

Chemische eigenschappen van Copernicium - Gezondheidseffecten van Copernicium - Milieu-effecten van Copernicium

Atoomnummer	112
Atoommassa	276.8 g.mol^-1
Elektronegativiteit volgens Pauling
Dichtheid	g.cm^-3 bij 20°C
Smeltpunt	°C
Kookpunt	°C
Vanderwaalstraal	nm
Ionstraal
Isotopen
Elektronen Schil	[ Rn] 7s² 5f¹⁴ 6d¹⁰
Energie eerste ionisatie	kJ.mol^-1
Energie tweede ionisatie	kJ.mol^-1
Standaard potentiaal	V
Ontdekt door:	S. Hofmann, V. Ninov en F.P. Hessbuger in 1996

Copernicium

Copernicium werd voor het eerst geproduceerd door Peter Armbruster, Gottfried Münzenber en hun team van de Gesellschaft für Schwerionenforschung in Darmstadt, Duitsland op 9 februari 1996. Ze lieten zink ionen tegen lood ionen aanschieten met een apparaat dat bekend staat als een lineaire koppeling. Het resultaat was een groepje Copernicium-277 atomen, een isotoop met een halfwaardetijd van ongeveer 0,24 milliseconden (0,00024 seconden), en een vrij neutron.

Het meest stabiele isotoop, Copernicium-285, heeft een halfwaardetijd van ongeveer 10 minuten. Het vervalt in darmstadtium-281 onder invloed van alpha straling.

Omdat slechts enkele Copernicium atomen zijn geproduceerd, kent het momenteel geen toepassingen buiten het standaard wetenschappelijk onderzoek.

Gezondheidseffecten van Copernicium

Omdat het zo instabiel is, wordt elke hoeveelheid die wordt gevormd zo snel afgebroken in andere elementen dat er geen reden is om gezondheidseffecten van Copernicium te achterhalen.

Milieueffecten van Copernicium

Vanwege het extreem korte halfwaardetijd van Copernicium (ongeveer 0,24 milliseconden), is er geen reden om de effecten van ununbdium op het milieu te bestuderen.